Hiç bazılarına dediğiniz oluyor mu arada sırada, ”ben sizin şamar oğlanınız mıyım?” diye. Bazıları gücü yettiğine konuşur, eser, gürler. Ama o gücü yettiği sensen eğer ne yazık ki suç sende demektir. Biz kimsenin stres topu değiliz. Biz kimsenin şamar oğlanı değiliz. Ne güzel değil mi, bir düşünsene: Kimseye bir şey diyemiyor ama bütün hıncını senden çıkarıyor. Nesin ki sen? İnsan değil misin? Bazıları da hayattaki acısını çoluğundan çocuğundan çıkarıyor. O çocuğu neden yapıyorsun? Annenin, babanın senden esirgediklerinin acısını çıkarmak için mi? Yazık! Bazılarına gerçekten çok yazık. Gidip annenden soracaksın hesabını. Gidip kardeşinden soracaksın hesabını. Kim sana ne yaptıysa şamar oğlanı o olacak, bir başkası senin derdini çekmek zorunda değil. Peki nasıl davranacağız bunlara?…
Öncelikle ben şunu söylemek istiyorum: Bence evlenmeden önce psikolojik test yaptırmak yasallaştırılmalı, zorunlu olmalı. Çünkü, evlilik doğru insanı bulduğunda harika bir yol… Ama yanlış insana denk gelince de zindan… Çünkü, annemizin veya babamızın şamar oğlanı oluyoruz genel de. Biz onların hayattaki öçlerini alacak deney fareleri değiliz. Bizim üstümüzde; o acı şöyle mi alınır bundan yoksa böyle mi diye deneyecekleri denekler de değiliz. İnsanız biz ve bunu onlara söylemeliyiz. Bazıları hiç anne ve baba olmamalı da oraya hiç girmiyorum zaten. Ama bunu size ebeveyniz yapıyorsa karşınıza alın ve söyleyin. Ben senin hayattaki öcünü alacağın deneğin değilim, kim sana bunları yaşattıysa git ona sor, soramıyorsan da bana soramazsın deyin.
Arkadaşımız, eşimiz, sevgilimiz de olabilir tabii ki. Bizi şamar oğlanı yerine koyan. Onların da acıları, öfkeleri var elbette ama maalesef dediğim gibi biz onların denekleri değiliz. Herkes gidip acısını, acısını yaşatana soracak. Sustukça tepemize çıkmayacak. Siz de elbette susmayacaksınız. Söyleyeceksiniz ki sizi şamar oğlanı olarak görmekten vazgeçecekler. Herkesin acısı, derdi, sıkıntısı, sorunları var. Bunları halletmek için yanımızdakilerden destek alacağımıza onları şamar oğlanı yapıyoruz. Anlaşılması güç, garip insanlar oluyoruz bazen. Biz anlaşması kolay ve normal insanlar olalım. Çünkü, tuhaf olunca hayatta tuhaf ilerliyor.